Toprağın Altındaki Casuslar: Toprak Nemi Sensörleri
Bitkinin suya ulaştığı ana kaynak kök bölgesidir. Volumetrik Su İçeriği (VWC) ölçen sensörler, toprağın farklı derinliklerine yerleştirilir. Toprağın elektriksel iletkenliğini veya dielektrik sabitini ölçerek içindeki su miktarını anlık olarak merkeze iletir. Faydası ise yüzey kuru görünse bile kök bölgesinde su olup olmadığını söyler; böylece gereksiz sulamanın önüne geçerek enerji ve su tasarrufu sağlar.
Bitkinin Nabzını Tutmak: Dendrometreler ve Gövde Sensörleri
Toprağı ölçmek yetmez, bazen doğrudan bitkiye sormak gerekir. Dendrometreler, ağaç gövdesindeki mikroskobik genişleme ve daralmaları ölçer.
Bitkinin Dili burada çok önemlidir. Bitki susadığında gövdesi milimetrenin binde biri oranında büzülür. Gece suyla dolduğunda ise genişler. Eğer gündüz büzülme miktarı eşik değerini aşarsa, sensör akıllı telefonunuza şu mesajı gönderir: "Benim iletim kanallarım daralıyor, acil su!"
Yaprak Sıcaklığı: Bitkinin Ateşini Ölçmek
İnsanlar hasta olduğunda ateşi çıkar, bitkiler susadığında da yaprakları ısınır. Bitki, terleme (transpirasyon) yoluyla kendini serinletemediğinde yaprak sıcaklığı ortam sıcaklığının üzerine çıkar. Kızılötesi (IR) Termometreler bu farkı algılayarak bitkinin stres altında olduğunu sulama sistemine raporlar.
Veriden Hasada: Karar Destek Sistemleri
Sensörlerden gelen bu veriler bir "Gateway" (geçit) aracılığıyla bulut sistemine aktarılır. Çiftçi, cep telefonundaki uygulama üzerinden tarlasının dijital röntgenini çeker.
Otomasyon: Veri belirli bir sınırın altına düştüğünde akıllı vanalar kendiliğinden açılır ve bitki doyduğunda otomatik kapanır.
