Üreten, alın teri ile üretim yapan kesim elinden gelenin en iyisini ve bütün gayretini göstermiş olmasına rağmen olanaklar ve kısıtlı imkanlar ile ne yazık ki yol alamıyor. Günümüzde üretim artık enflasyona ve faize yetişemiyor. Ürünler üretiliyor fakat hak ettiği değeri görmüyor ve sonuç olarak bu memlekette herkes sancılı, herkes geri geri gidiyor.
Gözler hükumetten gelecek olan yeni kredi paketleri ve üretimi ayağa kaldıracak adımlarda. Ülkemizde parmakla gösterdiğimiz sanayi devleri bile mevcut durumdan ve bu gidişattan dertli. Artık onlar bile halihazırda bulundukları durumdan dert yanmaya başladılar. Hem iktidara yakın isimler, hem de 25 yıldır bu işlerden tabiri caiz ise kendine pay çıkaranlar da yüksek sesle konuşmaya başladı.
Peki, neden bu hale geldik?
Neden üretime, kırsala yeterince destek olamadık? Ülke gündemini neden sürekli suni meselelerle değiştirdik? Gerçek gündemi neden örtbas ettik? Neden halada etmeye devam ediyoruz?
Sözümüzün özü şu ki; Çiftçi, esnaf, sanayici dipsiz bir kuyuda hızla aşağıya doğru gidiyoruz. Bir zamanların dizisi ‘’Yalan Rüzgârı’’ gibi savruluyoruz. Artık bıçağın kemiği kesecek hali kalmadı. Bu yüzden kendimize gelmemiz farz oldu.
Devlet milleti, millet ise devleti için vardır. Öyleyse bu ülke bizim ise kaynakları milletimiz için kullanmamız gereklidir. Yoksa sonuçlar acı tablonun çok daha acısı olacak. Biliyoruz ki görünen köy kılavuz istemez…